Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2014/2210 E. 2014/3270 K. 24.02.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/2210
KARAR NO : 2014/3270
KARAR TARİHİ : 24.02.2014

Mala zarar verme suçundan sanık …’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2013 tarihli ve 2013/208 esas, 2013/326 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08.01.2014 gün ve 2013/565/1600 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2014 gün ve 2014/14460 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, mala zarar verme suçunun mağduru …’nin, Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesi aracılığıyla göndermiş olduğu 09/10/2013 havale tarihli dilekçesiyle sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73/4. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık hakkında TCK’nın 151/1. maddesi gereğince cezalandırılması için açılan davada atılı suçun takibinin şikayete bağlı olması ve müştekinin 09/10/2013 tarihli dilekçesiyle sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş bulunduğunun anlaşılması karşısında,
Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki bozma istemi yerinde görüldüğünden; Ilgın Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/10/2013 gün ve 2013/208 esas 2013/326 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında mala zarar verme suçundan ceza tayinine ilişkin bendin hükümden çıkartılmasına ve davanın, müştekinin şikayetinden vazgeçmiş bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 73-4 ve 5271 sayılı 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.