YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18504
KARAR NO : 2014/11433
KARAR TARİHİ : 09.06.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun görevleri düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmü yer almaktadır.
İncelenen dosya içeriğine göre, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.02.2008 tarih ve 2008/2950 no’lu iddianamesiyle; sanığın, şikâyetçinin işyerine giderek ikinci el …telefonlarının fiyatını sorduktan sonra cihaza bakmak istediğini söylemesi üzerine şikayetçinin, sanığın istediği model cep telefonu cihazını çıkararak incelemesi için sanığa verdiği, bu sırada işyerine gelen başka bir müşteri ile ilgilenmek zorunda kalan şikayetçinin bu durumundan istifade eden sanığın yanında getirmiş olduğu aynı marka arızalı cihazı gizlice çıkartıp şikayetçinin haberi olmadan sağlam telefon ile değiştirdiği ve daha sonra tekrar geleceğini belirterek iş yerinden ayrıldığı, sanığın gitmesinden sonra olayın farkına varan şikayetçi ile tanık … Yeltekin’in, sanığı kovalayarak yakaladıkları, bu esnada sanığın iş yerinden değiştirmek suretiyle almış olduğu cihazı yere attığının iddia olunması nedeniyle, açılan davada 5237 sayılı TCK’nın 141. maddesindeki hırsızlık suçunun tavsif edilmesi karşısında;
İddianamedeki anlatıma göre, Yargıtay Kanunu’nun değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (13.) Ceza Dairesi’nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.