Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2012/18367 E. 2014/11827 K. 12.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18367
KARAR NO : 2014/11827
KARAR TARİHİ : 12.06.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda;Sanığın, şikayetçi tarafından kendisine kullanılıp iade edilmek üzere verilen dizüstü bilgisayarı makül süre geçmesine, geri istenmesine rağmen düşerek kırıldığını-çöpe attığını söyleyerek iade etmemesi eyleminin “güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında aşağıda belirtilen bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz sair temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1-Temel hapis cezası asgari hadden takdir ve tayin olunduğu halde, aynı gerekçeye dayanılarak, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan temel tam gün birim sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,
2- 5275 sayılı Kanunun 99/1. maddesindeki “Bir kişi hakkında hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar.” kuralına uyulmayarak adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,
3- TCK’nın 53. maddesindeki güvenlik tedbirlerinin hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonuç olarak uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğun hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2 no’lu ana başlığının birinci paragrafındaki 120, ikinci paragrafındaki 100, yedinci paragrafındaki 2000 rakamlarının çıkartılıp yerlerine sırasıyla 5, 4 ve 80 rakamları yazılmak; TCK’nın 53. maddesinin takibine ilişkin 4 paragraftaki “uygulanmasına” kelimesinden sonra gelmek üzere “ yerolmadığına ” kelimesi eklenmek ve para cezalarına toplanmasına ilişkin 8. paragrafının ise hükümden tamamen çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.