YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/3977
KARAR NO : 2014/5834
KARAR TARİHİ : 31.03.2014

Görevli memura mukavemet ve mala zarar verme suçlarından sanıklar … ve …’ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 258 ve 516/3. maddeleri gereğince ayrı ayrı 1 yıl hapis, 2 yıl hapis ve 141,00 yeni Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmalarına dair Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2008 tarihli ve 2001/294 esas, 2008/134 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/11/2013 gün ve 2013/17209/70267 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/11/2013 gün ve 2013/367702 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 3Q/03/2001 tarihli iddianamesi ile sanıkların cezalandırılması istenmiş ve yapılan yargılama sonucu sanıkların cezalandırılmasına karar verilmiş ise de Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesince 26/06/2012 tarihinde düzenlenen tutanakta belirtildiği üzere, söz konusu dosya da yapılan yargılamaya ilişkin dava tensip ve sanık …’ın savunmasının alındığı oturum ile diğer sanığın talimatla alınan savunmasının okunduğu oturumu da kapsar şekilde 16/10/2003 tarihine kadar yapılan oturumlara ilişkin duruşma tutanaklarının dosya arasında bulunmadığı anlaşıldığından mahkemesince 4473 sayılı Yangın, Yer Sarsıntısı, Seylap veya Heyelan Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziyaa Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere Dair Kanun’un 38. maddesi uyarınca dosyadaki eksiklik tamamlanmadan sanıklar haklarında mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 01/02/2013 tarihinde yürürlüğe giren 21/01/2013 tarihli iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler başlıklı 2. maddesinin “ bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakarlar” düzenlemesine ve dosyanın kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 18/02/2013 tarih ve 2012/8465 esas, 2013/2490 sayı ile bu sanıklar yönünden temyizin reddine, birlikte suç işleyen diğer sanıklar yönünden bozulmasına karar verilmiş bulunduğunun anlaşılmasına göre,
Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince kanun yararına bozma incelemesinin Yüksek (9.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 31/03/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.