YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/26010
KARAR NO : 2013/795
KARAR TARİHİ : 23.01.2013

Hırsızlık suçundan sanık …’in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 493/1-son, 522/1 ve 59. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/1997 tarihli ve 1996/276 esas, 1997/555 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri çerçevesinde uyarlama yapılması yönündeki Cumhuriyet başsavcılığının talebi üzerine, 06/05/1997 tarihli ve 1996/276 esas, 1997/555 sayılı karar aleyhine … Bakanlığınca verilen 19/09/2012 gün ve 2012/14800/53417 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/10/2012 gün ve 2012/257542 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre; uyarlama yargılaması yapılırken infaz yasası hükümleri nazara alınmaksızın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. madde ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
5237 sayılı TCK.’nun 7.maddesinin 3.fıkrasında, infaz rejimine ilişkin hükümlerin derhal uygulanacağı öngörülürken, koşullu salıverilme ile ilgili olanların ayrık tutulması karşısında, koşullu salıverilme yönünden maddenin birinci ve ikinci fıkralarındaki zaman bakımından uygulama kurallarının geçerli olacağı gözetilmeden, uyarlama yargılamasında, 5237 sayılı Yasanın 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9.maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, 5237 sayılı Yasanın ilgili tüm hükümleri uygulanıp, takdir hakkının ne şekilde kullanılacağı da açıklanarak bulunan sonuç ceza daha lehe olduğu ve 647 sayılı Yasanın 19. maddesi uyarınca infaz edilebileceği halde, 765 sayılı Yasa uyarınca kurulan ve daha fazla hapis cezası öngören hükmün, 647 sayılı Yasanın 19 ve devamı maddeleri uyarınca infaz edilecek olmasından dolayı lehe kabul edilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, (KAYSERİ) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 16.05.2012 gün ve 1996/276, 1997/555 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi