Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2014/9188 E. 2014/9944 K. 21.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/9188
KARAR NO : 2014/9944
KARAR TARİHİ : 21.05.2014

Mala zarar verme suçundan sanıklar … ve …’ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2.000 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına dair Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2012 tarihli ve 2012/122 esas, 2012/651 sayılı kararı ile sanıklar … ve …’ün, 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2.000 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına ilişkin Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2012 tarihli ve 2012/51 esas, 2012/707 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/03/2014 gün ve 2014/5421/19338 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/04/2014 gün ve 2014/106307 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmünün yer aldığı, dosya kapsamına göre; sanıklar … ve …’ün işlemiş oldukları mala zarar verme suçundan, Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/02/2012 tarihli ve 2011/4555 hazırlık, 2012/204 sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2.000 Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmasına Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesince 18/09/2012 tarihli ve 2012/122 esas, 2012/651 sayılı kararın verilmiş olması karşısında, sanıkların aynı eylemi sebebiyle Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığının 21/01/2012 tarihli ve 2011/4558 soruşturma, 2012/163 sayılı iddianamesi ile açılan mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanıklar hakkında aynı olay nedeniyle mala zarar verme suçundan Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesine 21/01/2012 tarihinde kamu davası açılmış, mahkemece 04/10/2012 tarihinde hüküm kurulmuş olup, yine aynı olay nedeniyle sanıklar haklarında bu defa 23/02/2012 tarihinde mala zarar verme suçundan aynı mahkemeye dava açılmış ve mahkemece 18/09/2012 tarihinde mahkumiyet hükmü kurulmuş bulunmakla, sonradan açılan davanın 23/02/2012 tarihli iddianameye konu olan Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/122 esas, 2012/651 sayılı davası olmakla mükerrirlik nedeniyle reddi gereken, aynı mahkemenin 2012/122-651 sayılı kararıyla ilgili Kanun Yararına Bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının taktiri için dosyanın Adalet Bakanlığı’na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/05/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.