YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/19442
KARAR NO : 2014/11969
KARAR TARİHİ : 16.06.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanığın daha önce Antalya barosu avukatı iken, Antalya Barosu Yönetim Kurulunun 31.01.2007 tarihli kararı ile barodan kaydının silindiği, kararın 20.02.2007 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, ancak sonrasında katılanın, eşine ait taşınmazın kirasının ödenmemesi nedeniyle kira bedelini tahsil ettirebilmek amacıyla avukat zannettiği sanık ile görüştüğü, sanığın kendisini avukat olarak tanıttığı, gereken hukuki yardımı yapacağını söylediği, müştekiden, avukatlık parası, masraf ve icra parası adı altında 1140 TL aldığı, katılanın yurt dışında yaşayan eşinin konsolosluk aracılığıyla sanığa yetki veren vekaletname düzenleterek gönderdiği, daha sonra katılanın, sanığın büro olarak kullandığı işyerine geldiğinde, sanığın kira bedelinin 2000 TL’lik bir kısmını tahsil ettiğini söylediği ancak tahsil ettiği parayı katılana vermediği, sanığın kendisini oyaladığının farkına varan katılanın yaptığı araştırmada sanığın barodan kaydının silindiğini öğrendiği, sanığın bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “60 gün”, “50 gün” ve “1.000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün”, “80 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.