YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/18889
KARAR NO : 2014/9994
KARAR TARİHİ : 21.05.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın şikayetçilerin serasına gelerek, onlarla tartıştığı ve sera naylonunu kesici bir aletle kestiği, sanığın bu eylemiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, tanık ve katılanların beyanı, görgü ve tespit tutanağı, olay yeri krokisi ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Dosya içindeki adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas sabıkası bulunduğu anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ile aynı Kanunu’nun 58/3. maddesi uyarınca sonraki suça ilişkin kanun maddesinde hapis cezası ile adli para cezası öngörülen hallerde, hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.