YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/16679
KARAR NO : 2014/2122
KARAR TARİHİ : 26.02.2014

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içersinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı alacaklının, kira alacağının tahsili için başlattığı icra takibine davalı-borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkemece davanın alacak yönünden kısmen kabulüne, tahliye talebinin reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, kararın dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı vekilinin faize ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan yazılı 1.10.2011 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesine göre yıllık kira bedelinin 28.200-TL olduğu, ödemelerin yıllık ve peşin olarak yapılacağı ve 11.maddesinde ise doğacak her türlü alacak için aylık %4 temerrüt faizi uygulanacağı kararlaştırılmştır. Alacaklı 7.3.2013 tarihli icra takibi ile 20.425,00-TL kira alacağı ile 2.725,00-TL sözleşmede kararlaştırılan temerrüt faizinin tahsilini istemiştir. Borçlu yasal süresi içerisinde takibe, takip miktarının tamamına ve tüm ferilerine itiraz etmiştir.
6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76’ncı, faize ilişkin 88’nci, temerrüt faizine ilişkin 120’nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138’nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Bu durumda, akdi faizin yukarıda belirtilen maddelerdeki oranı geçemeyeceğinden, bu hüküm doğrultusunda yeniden bir faiz hesaplaması yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

./..

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle tahliyeye ilişkin kararın ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.