YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/31741
KARAR NO : 2014/8369
KARAR TARİHİ : 29.04.2014

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 tarih ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.
Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.
İncelenen dosya içeriğine göre;
Özel eğitim ödeneği alabilmesi için kadrosunda en az bir psikolog yada rehber öğretmen bulundurmasının yönetmelik gereği zorunlu bulunduğu, psikolog olan sanığın ise 07/03/2007-10/08/2007 tarihleri ile 25/03/2008-04/06/2008 tarihleri arasında … Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinin zorunlu personel kadrosunda görevli psikolog olarak yer aldığı, sanığın dışında merkezde görevli başkaca psikolog bulunmadığı, …’nun rehabilitasyon merkezi müdürü olarak yönetici olduğu dönem içerisinde psikolog olan sanığın rehabilitasyon merkezine gelerek görev yapmadığı halde görev yapmış gibi düzenlenen “Bireyselleştirilmiş eğitim, çalışma ve rehabilitasyon planlarını” aylık olarak düzenlenmek suretiyle 2007 yılı Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz aylarında ücret tahakkuk ettirilerek diğer alınan yerine getirilmiş hizmetler dışında sanık tarafından verildiği belirtilen bireysel ve grup eğitimi seanslarına karşılık Sivas Milli Eğitim Müdürlüğünden 37.721,20 TL haksız ödemenin alındığı iddia olunan somut olayda; 5580 sayılı Özel Eğitim Kurumları Kanunu’nun 9/son maddesine göre özel eğitim kurumunda kurucu temsilci ve müdür olan sanıkların görevleri sırasında suç işlemeleri durumunda ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi gibi sayılacaklarından, sanığın eylemlerinin sübutu halinde TCK’nın 204/2 maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliğine iştirak suçunu oluşacağı, bu durumda kamu görevlisinin sahteciliği suçunun cezası TCK’nın 204/2. maddesinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası ise, aynı kanunun 158/1.e maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
İddianamedeki nitelendirme ve sevk maddelerine göre, Yargıtay Kanunu’nun değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.