Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2014/15140 E. 2014/17248 K. 27.10.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/15140
KARAR NO : 2014/17248
KARAR TARİHİ : 27.10.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın olay tarihinde katılana ait cep telefonunu konuşmak üzere geçici süre isteyerek aldığı, ancak daha sonra iade etmeyerek olay yerinden ayrılarak telefonu mal edindiğinin iddia edildiği olayda, dolayı sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine dair mahkemenin kabulünde aşağıda yazılı husus dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,
Sanık hakkında kurulan ve yalnızca sanık tarafından temyiz olunmakla kazanılmış hak oluşturan 07/02/2008 tarihli hükümde sonuç cezanın 3.600 TL adli para cezasından ibaret bulunduğu gözetilmeden CMK’nın 307/4 maddesine aykırı olarak sanık hakkında 6 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine ve sanık hakkında TCK’nın 53/1 maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükümde yer alan ‘6 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine ve TCK’nın 53/1 maddesinin uygulanmasına’ dair ibarelerin çıkartılarak yerine sanığın CMK’nın 307/4 maddesi gereğince 3.600. TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına’ ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/10/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.