YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/9435
KARAR NO : 2014/12364
KARAR TARİHİ : 19.06.2014

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın mahkemede savunması alınırken bildirdiği bilinen adresine tebligat yapılmaksızın, Tebligat Kanunu’nun 11. ve 21. maddelerine aykırı olarak, doğrudan adrese kayıt sistemindeki adresine gerekçeli kararın tebliğ edildiği ve tebligatın usulsüz olduğu belirlenerek, temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin süre yönünden reddine dair 03.12.2012 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.
Somut olayda; katılanın … Rent A Car isimli işyerinin sahibi olduğu, adına kayıtlı olan…plaka sayılı aracı 05/08/2010 günü sanık …5 günlüğüne kiraya verdiği, sanığın aracı belirlenen sürede teslim etmediği gibi, 13/08/2010 günü Antalya ilinde aracına bir petrol istasyonunda 100 TL tutarında benzin alarak kaçmaya çalıştığının fark edilmesi sonucu yakalandığı ve hakkında işlem yapıldığı, Antalya Emniyet Müdürlüğü tarafından katılana haber verilerek aracın teslim edileceğinin bildirildiği, ancak katılanın tekrardan sanık ile telefonla konuştuğu ve sanığın aracı Samsun’a tekrar getireceğini söylemesi üzerine katılanın rızası ile aracın Antalya ilinde Emniyet Müdürlüğü tarafından …’e 13/08/2010 günü teslim edildiği, ancak sanığın aracı getirmemesi üzerine katılanın şikayette bulunduğu ve aracın Antalya ilinde 16/08/2010 günü yakalanarak katılana teslim edildiği anlaşılmakla, sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.
Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.