Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/3029 E. 2014/19178 K. 19.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3029
KARAR NO : 2014/19178
KARAR TARİHİ : 19.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın, katılana ait su bayiinde işçi olarak çalıştığı ve su servisi yaptığı, ancak değişik müşterilerden tahsil ettiği toplam 4.500 TL parayı katılana teslim etmeyip, harcaması nedeniyle çıkan tartışma üzerine katılana yumruk atıp kolunu sıkarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı somut olayda;
I- Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesine ait 24/1/2009 gün, 2009/181-1869 sayılı ilamdaki mahkumiyetin kesin adli para cezası olması karşısında, hükmolunan tüm cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
2- Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükümde temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmeleri mümkün bulunduğundan hükümden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması; gene hüküm fıkrasında yer alan adli para cezasına ilişkin sırasıyla “6 gün”, “5 gün” ve “100 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair hususları usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak,
Kovuşturma aşamasında katılana ve sanığa uzlaşma teklifi yapılmadığı anlaşılmakla, sanığa atılı basit yaralama suçu 19/12/2006 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin birinci fıkrası (b) bendi uyarınca; soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın uzlaşma kapsamındaki suçlardan olduğu halde, 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesine ait 24/1/2009 gün, 2009/181-1869 sayılı ilamdaki mahkumiyetin kesin adli para cezası olması karşısında, hükmolunan tüm cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.