Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/21730 E. 2014/10342 K. 26.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/21730
KARAR NO : 2014/10342
KARAR TARİHİ : 26.05.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanığın, cezaevinde tutuklu olarak bulunduğu, telefon görüşme hakkının eşinin ameliyat olmasından bahisle kendisine daha önce kullandırılmasını istediği için nöbetçi müdür … ile görüşmek istediğini gardiyanlara söylediği, gardiyanların …’yı çağırdığı ancak adı geçenin nöbetçi olmaması sebebiyle ilk etapta yanına gitmediği, sanığın bulunduğu koğuşta nöbetçi olan müşteki memurlar Bülent ve Hafız’ın, …’ya haber verildiğini, nöbetçi olmadığını söylemeleri üzerine, sanığın … ve Hafız’a “Allah’ınızı sinkaf ederim” şeklinde hakaret ettiği, olayın cezaevi müdürlerinden müşteki …’e bildirildiğinde cezaevinde zaafiyet oluşmaması için sanığın koğuşunu değiştirmeye karar verdiği, koğuş değiştirme işlemi yapıldığı sırada sanığın infaz memurlarına direndiği ve müşteki

…’e “seni yaşatmayacağım çocuğunu aileni vurduracağım, ben senin gibi kaç kişiyi vurdurdum, senin ananı sinkaf edeceğim” şeklinde tehdit ve hakaretlerde bulunduğu, sanığın koğuşunun değiştirilmesini engellemek istediği, zorla koğuştan çıkartılıp tek kişilik odaya konulduğunda odadaki camı kırdığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, müşteki ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçların sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla, hakkında verilen mahkumiyet kararlarında isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık hakkında, müştekiler … ve …’a karşı işlediği hakaret suçundan hüküm kurulurken, temel cezanın TCK’nın 125/3. maddesine göre belirlenmesinden sonra, yine TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerine göre cezadan artırım yapılması gerekirken, artırımın TCK’nın 125/1. maddesine göre belirlenen temel ceza üzerinden yapılarak sanık hakkında daha az cezaya hükmedilmesi ve sanığın, birden fazla memura direnmesi karşısında eylemin zincirleme şeklinde gerçekleştiği, bu nedenle TCK’nın 43. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.