YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/28396
KARAR NO : 2014/19383
KARAR TARİHİ : 20.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık … hakkında … ile …’a yönelik kasten yaralama ve …’a yönelik mala zarar verme, sanık … hakkında … ve …’a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelemesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanık … hakkında …’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekili ve sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
3-Sanık … hakkında …’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelemesinde;
Katılanların aşamalarda değişmeyen ifadelerinde, sanıkların birlikte saldırarak katılan …’u kasten yaraladıklarını belirtmelerine, bu beyanların sanıkların arkadaşı olan …’ün 11.11.2008 tarihli ifadesiyle doğrulanmasına ve katılan … hakkında 07.04.2007 tarihinde düzenlenen adli rapor içeriğine göre, sanığın eyleminin sübuta erdiği ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.