Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/20019 E. 2014/10674 K. 29.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/20019
KARAR NO : 2014/10674
KARAR TARİHİ : 29.05.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Katılan sanık …’in mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine dair kararlara karşı temyiz isteminin incelenmesinde;
Katılan sanık hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre, karar tarihi nazara alındığında; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunu’na, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesiyle eklenen geçici madde 2 ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, anılan suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanıklar … ve … hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararlarına dair, katılan sanık …’in temyiz isteminin incelenmesinde;
Katılan sanık …’in eşi sanık … ile aralarında boşanma davası olduğu, katılan sanığın eşi ile konuşmak için eşinin kaldığı kayınvalidesi…a ait eve gittiği, burada çıkan tartışmada sanıklar… ve …’ın katılan sanığı sopayla darp etmek suretiyle kasten yaralama suçunu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda; sanıkların savunmalarında atılı suçlamayı reddederek, sanık …’ın olay tarihinde hamile olması, sanık …’ın ise 65 yaşında olduğunu ve katılan sanığı yaralamalarının mümkün olmadığını, katılan sanığın kendilerini darp ettiğini beyan etmeleri, katılan sanığın ise sanıkları darp etmediğini savunmasına rağmen, olaydan sonra alınan adli rapor içeriklerine göre sanıkların basit tıbbi müdahale ile
giderilebilecek derecede yaralandıkları, sanık …’a ait evin pencere ve vitrin camlarının da katılan sanık … tarafından kırıldığının anlaşılması karşısında, katılan sanık tarafından darp edilen .. ve …in karşı koymaları esnasında …’in de basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek nitelikte yaralanmasına rağmen, sanıklar… ve …’ın kendilerine yönelik saldırıyı def etmek amacıyla saldırı ile orantılı karşılık vermelerinin yasal savunma sınırları içinde kaldığı, sanıkların durumları itibariyle…’in dövebilecek güç ve kudrette olmadıkları anlaşılmakla, sanıkların beraatlerine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.