YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/17575
KARAR NO : 2017/5747
KARAR TARİHİ : 08.02.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : 1-TCK’nın 155/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın katılan şirket yetkililerince gündelikçi işçilere ödenmesi için hesabına gönderilen 600,00 TL parayı işçilere ödemeyerek uhdesinde tuttuğunun iddia edildiği olayda,sanığın alınan savunmasında katılan şirket tarafından hesabına yatırılan paraları sahiplerine ödediğini, katılan şirketten aylık ücret, fazla çalışma ve haksız kesinti sebepleri ile 3.411 TL alacaklı olduğunu, bu nedenle 21.06.2010 tarihinde ihtarname ile iş sözleşmesini feshettiğini, 15.03.2010-15.06.2010 tarihleri arasındaki hesap ekstresinde katılan firma tarafından yatırılan bedeller içerisinden maaş alacağının da mahsup edildiğini, iş gereği yaptığı harcamalar ve maaş alacağı düşüldüğünde uhdesinde katılana ait para bulunmadığını beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, söz konusu tarihler arasında sanığın hesabına yatırılan paraların ne sebeple yatırıldığı ne şekilde kullanıldığı ile sanığın maaş ödemelerinin ne şekilde yapıldığı hususunun sanık ve katılandan sorulması ile sanığın yaptığı harcamalara ilişkin fatura ve makbuzlarının ibrazı ile uhdesinde katılana ait para bulundurup bulundurmadığının tespiti amacıyla bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre yazılı şekilde hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 08/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.