YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6457
KARAR NO : 2017/2140
KARAR TARİHİ : 01.03.2017

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM :Düşme, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Mağdur …’ın yokluğunda verilen hükmün, öncelikle istinabe suretiyle sorguya çekildiği 14/08/2013 ve 24/03/2014 tarihli oturumlarda bildirdiği son adrese tebliği gerekirken, 14/04/2014 tarihinde usulsüz olarak doğrudan mernis adresinde 7201 sayılı Yasanın 21/2. maddesi uyarınca yapılan tebliğ usulsüz olup temyizin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1) Mağdur sanık …’ın sanık … hakkında verilen düşme kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
14.08.2013 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını, kamu davasına katılmak istemediğini beyan etmesi nedeniyle katılan sıfatı bulunmayan mağdurun 5271 sayılı CMK’nin 242/1. ve 260/1. maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin CMUK 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Mağdur sanık …’ın hakkında kasten yaralama suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre; 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile yapılan değişiklik ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek geçici 2. maddesi ile “..hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL. (dahil) ve altındaki adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri kesindir” hükmü gereğince, sanığa verilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca, sanığın temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE; 01.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.