YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/17997
KARAR NO : 2014/19492
KARAR TARİHİ : 24.11.2014

Mala zarar verme suçundan sanıklar … ve …’ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2.000 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına dair Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2012 tarihli ve 2012/122 esas, 2012/651 sayılı kararı ile sanıklar … ve …’ün, 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2.000 Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmalarına ilişkin Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2012 tarihli ve 2012/51 esas, 2012/707 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25.07.2014 gün ve 2014/15223/51476 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2014 gün ve 2014/291907 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmünün yer aldığı, dosya kapsamına göre; sanıklar … ve …’ün işlemiş oldukları mala zarar verme suçundan, Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21/02/2012 tarihli ve 2011/4558 hazırlık, 2012/163 sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2.000 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesince 04/10/2012 tarihli ve 2012/51 esas, 2012/707 sayılı kararın verilmiş olması karşısında, sanıkların aynı eylemi sebebiyle Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığının 23/02/2012 tarihli ve 2011/4555 soruşturma, 2012/395 sayılı iddianamesi ile açılan mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04/10/2012 gün ve 2012/51 esas, 2012/707 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nın 237/7. maddesi uyarınca REDDİNE, hükmolunan cezanın çektirilmemesine, 24/11/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.