Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2016/9871 E. 2017/3227 K. 23.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/9871
KARAR NO : 2017/3227
KARAR TARİHİ : 23.03.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece, verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Kemik kırığına neden olan yaralama eyleminde; meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.) derece olduğu anlaşılmakla, temel ceza üzerinden 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesine göre, TCK’nin 3. maddesi gereğince işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı olacak şekilde, cezanın (1/6) oranında artırılması normal kabul edildiğinden, tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;
1) Sanığın savunmasında olaydan bir gün önce, mağdurun kendisini dövdüğünü beyan etmesi ve bu iddianın mağdurun kovuşturma aşamasında alınan beyanı ile doğrulanmış olması karşısında, sanığın cezasında TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,
2) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3) 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 324/4 maddesinin “ Devlete ait yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106 ncı maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde,bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir. ” şeklindeki hükmü karşında yargılama sonucu yapılan giderlerin 20 TL’nin altında olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 23/03/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.