YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/20986
KARAR NO : 2014/20556
KARAR TARİHİ : 08.12.2014
Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık …’ün, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 342/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-e ve 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl hapis (iki kez) ve 100,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 20/10/2009 tarihli ve ?(i08/232 esas, 2009/185 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22.10.2014 gün ve 2014/18133/62705 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2014 gün ve 2014/355576 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, Ünye Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04/02/2008 tarihli iddianamede sanık … tarafından dolandırıcılık suçunun işlendiğine dair anlatım bulunmadığı gibi, esasen sanık …’ün mağdur şüpheli olarak gösterildiği,hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kamu davası açılan diğer şüpheli tarafından dolandırıldığının iddia edildiği cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesinde yer alan, “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak sanık hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davası olmadığı hâlde dolandırıcılık suçundan ceza verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
6545 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.
Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.
İncelenen dosya ve iddianame içeriğine göre, mahkumiyete ve incelemeye konu nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası, TCK’nın 158/1-d maddesinde göre iki yıldan yedi yıla, resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 765 sayılı TCK’nın 342/1 maddesi gereğince iki yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
Mahkumiyet kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu’nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesi’nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 08/12/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.