YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/23211
KARAR NO : 2014/10573
KARAR TARİHİ : 28.05.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Müşteki ile sanık arasında önceye dayalı husumetin olduğu, bu husumetin de etkisiyle suç tarihinde müştekinin kendi sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken, yanında kimliği meçhul erkek bir şahıs ile birlikte seyahat eden sanığın aracıyla müştekiyi takip ettiği, bir süre sonra sanığın müştekinin aracına yaklaştığı ve yanında bulunan kimliği meçhul erkek şahsa bir adet ele geçmeyen sopa vererek müştekinin aracına atmasını istediği, kimliği meçhul şahsın da bu sopayı müştekinin aracına attığı ancak araca isabet etmediği, daha sonra sanığın bu kez penseyi kimliği meçhul şahsa vererek müştekinin aracına atmasını istediği, bu şahsında verilen penseyi alarak müştekinin aracına attığı, pensenin müştekinin aracının sol arka camına isabet ettiği, camın kırıldığı ve aracın içerisine düştüğü, sanığın bu eylemiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-) Tekerrüre esas alınan, Kozan Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/254 Esas, 2007/595 Karar sayılı ilamının kesin nitelikte olması, Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/310 Esas, 2007/243 Karar sayılı ilamının dosya içerisinde bulunmaması ve sabıka kaydından da ceza miktarı, hükmün kesinleşme tarihi ve infaz tarihinin kesin olarak tespit edilememesi nedeni ile söz konusu her iki ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
2-) TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından sanığın tekerrüre esas alınan Kozan Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/254 Esas, 2007/595 Karar sayılı ilamı ile Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/310 Esas, 2007/243 Karar sayılı ilamının çıkartılması, hüküm fıkrasında yer alan TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlar çıkartılarak yerine ‘5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına’ denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASI, 28.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.