YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2258
KARAR NO : 2014/17714
KARAR TARİHİ : 30.10.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanık ile katılanın oğlunun aynı yerde askerlik yapmaları nedeni ile birbirlerini tanıdıkları, katılanın bir minibüs satın almak istemesi üzerine, Uşak’ta galericilik yaptığını söyleyen sanık ile telefonda görüşükleri, sanığın elinde bir minibüs bulunduğunu söyleyerek katılanı İstanbul’a çağırdığı, burada minibüsü gösterip kırık camı ve koltuklarının tamiri, ödenmeyen vergileri, trafik cezası ve aracı satın alacağı şahısların istediği peşinat bedeli olarak 1.500.00 TL para aldığı, katılan ve oğlundan notere gidip aracın satış bedelini öğrenmelerini isteyen sanığın, üç saat sonra yanlarına döndüğünde birlikte yemek yemeye gittikleri, bu sırada telefonunun şarjının bittiğini söyleyen sanığın kendi SİM kartını takıp arama yapmak için katılandan aldığı telefon ile birlikte lokantadan çıkarak ortadan kaybolduğu, sanığın, bir süre sonra Bartın’a dönen katılanı arayarak aracı getireceğini, ancak 100,00 TL yakıt parası göndermesi gerektiğini söylediği, PTT havalesi ile parayı alan sanığın Bartın girişindeki fırına aracı getirmeyip paraları da iade etmediği somut olayda; dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılandan para alması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.