YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/29849
KARAR NO : 2014/19775
KARAR TARİHİ : 26.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta olan sanığın, 29/07/2010 tarihinde, ilaç dağıtımı yapan görevlilerin kendisine sigara vermemesi üzerine kalmakta olduğu odanın camını kırdığı, 31/07/2010 tarihinde odasında bulunan lavabo ve camları kırarak kaldığı odanın tuvaletine zarar verdiği, sanığın kaldığı odayı kullanılmaz hale getirmesi üzerine tekli odaya yerleştirildiği, 25/08/2010 tarihinde sanığın odanın kapı mazgal camını, oda pencere camını, tuvalet aynasını, lavabo taşlarını, dolap kapağını kırdığı ve pencere çerçevesi ile pervazlarını kopardığı, bu suretle sanığın bir suç işleme icrasının kapsamında değişik zamanlarda kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık beyanı, tanık ifadeleri, adli rapor, hasar tespit tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.