YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/12206
KARAR NO : 2017/1654
KARAR TARİHİ : 22.02.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve bilişim suçu
HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz edenin sanık … adına müdafi olması nedeniyle inceleme yukarıda adı geçen sanık hakkında kurulan hükümlere hasren yapılmıştır.

Katılan …’ün, internet kafede tanıştığı ve internette kumar sitelerinde oyun oynamak isteğini ve bu yöndeki yardım talebini belirttiği sanığın, “internette kumar oynamak için banka hesap numarasına ihtiyaç bulunduğunu” söylemesi üzerine, internet bankacılığı bilgilerini ve banka kartını sadece bu amaçla verdiğini ancak sanığın bu bilgilerle kredi kart hesabına ulaşıp bilgisi dışında internette alışveriş yaptığını belirttiği, sanığın da bu hususu doğruladığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki katılana yönelik kredi kartının kötüye kullanılması suçuna ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle yapılan incelemede:

a) Şikayetçiler …, … ve …’ın hesaplarına internet bankacılığı aracılığıyla girip söz konusu hesaplardan başkalarına ait olan ve ele geçirdiği diğer hesaplara paralar transfer ettiği anlaşılan sanığın, eylemlerinin Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK.nun 142/2-e maddesinde öngörülen “bilişim suretiyle hırsızlık” suçlarını oluşturduğunun gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

b) Şikayetçilerden …’ın hesabından değişik tarihlerde para transferi yapıldığının anlaşılmasına rağmen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

c) Katılan …’ün 29.08.2007 tarihli celsede zararının karşılandığını beyan etmesi karşısında sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde mahkemece değerlendirilme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 22.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.