YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/10657
KARAR NO : 2014/6579
KARAR TARİHİ : 26.02.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı yasaya eklenen geçici 2. madde gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık …’ in temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Müştekinin 18.03.2011 günü saat 23.30 sıralarında park ettiği motosikletinin sabah saat 6:30 sıralarında park ettiği yerde göremediğini beyan etmesi ve suçtan kurtulmaya çalışan sanığın suçun işlendiği zaman dilimi konusunda herhangi bir beyanda bulunmadığının anlaşılmış olması karşısında, hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile hüküm kurulması gerekirken, suç saati kesin olarak tespit edilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesince artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmiş olması,
2-Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi karşısında; 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle aynı yasanın 53/4. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nın 53/1. ve 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak, aynı yasanın 141/1 ve 62. maddeleri gereğince sonuç cezanın 10 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.