YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/20805
KARAR NO : 2014/21229
KARAR TARİHİ : 15.12.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın daha önce çalışmadığı tespit edilen işyeri adresine çıkarıldığının anlaşılması karşısında, sanığın eski hale getirme ve temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 311. maddesi hükmüne göre, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan temyiz ve eski hale getirme isteminin reddine ilişkin 03.06.2010 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Arkadaş olan mağdurların olay günü saat 05:00 sıralarında gezdikleri esnada sanık ile karşılaştıkları, sanığın ismini Ali olarak söyleyip mağdur …’in askere gideceğini öğrenmesi üzerine mağdurlara kadın bulmayı teklif ettiği, mağdurların bu teklifi kabul etmesi üzerine sanığın mağdurları bir eve götürerek mağdurlardan kadınlara verilmek üzere para istediği, mağdurların toplam 115 TL parayı sanığa verdikleri, ancak sanığın mağdurlara üzerlerinde ne varsa vermelerini, çıkışta geri vereceğini söyleyince mağdur …’in içinde para, kimlik ve bankamatik kartının bulunduğu cüzdanını da sanığa verdiği, mağdurların evin üst katına çıktıkları sırada sanığın kaçarak uzaklaştığı, durumun polise bildirilmesi üzerine görevli polislerin verilen eşkale göre sanığı yakaladıkları, karakola götürülen sanığın yapılan üst aramasında mağdurlardan aldığı cüzdan ve paranın ele geçirildiği olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.