Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/6889 E. 2017/462 K. 23.01.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/6889
KARAR NO : 2017/462
KARAR TARİHİ : 23.01.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile prim, fazla mesai ücreti, bayram-genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı işverenin … Alışveriş Merkezi’ndeki mağazasında çalışırken görev yerinin değiştirilerek, …’teki mağazada görevlendirildiğini, davacının yer değişikliğini kabul etmediğini, bu durumu davalı işverene … 6. Noterliği’nin 10/06/2013 tarih ve 33380 yevmiye no’lu ihtarnamesi ile bildirdiğini, bunun üzerine iş akdinin işverence İş Kanunu’nun 25/II maddesi uyarınca feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, tatil ve prim alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davalı işyerindeki personel açığı nedeniyle davacının …’teki mağazada görevlendirildiğini ancak davacının bunu kabul etmediğini, bu nedenle iş akdinin İş Kanunu’nun 25/II maddesi uyarınca haklı nedenle derhal ve tazminatsız olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve prim alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı işçi davalı işyerinde 01/10/2010 – 11/06/2013 arası çalışmış olup, dosya kapsamından fazla çalışma süresinin tüm çalışma süresi üzerinden davacı tanık beyanlarına itibarla haftada 1 saat üzerinden belirlendiği anlaşılmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıkları işyeri çalışanı olmakla birlikte çalışma süreleri itibariyle 2012 yılı Ekim ayı öncesi çalışma düzenini bilebilecek durumda değillerdir. Bu nedenle anlatımlarının tüm çalışma süresini kapsayacak şekilde hesaba esas alınması hatalıdır. Davalı tanıkları ise işyerinde iki vardiya siteminin olduğunu ve vardiya saatlerinin 10.00 – 22.00 ile 14.00 – 22.00 arasında olduğunu ve davacının 6 gün çalıştığını beyan etmişlerdir. Bu durumda davacının 2012 yılı Ekim ayı öncesi çalışmaları yönünden fazla mesai isteminin kanıtlanamaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, tanıkların çalışma sürelerini aşacak şekilde yapılan hesaba itibarla hüküm kurulması isabetsizdir.
3-Mahkemece karar gerekçesinde ulusal bayram genel tatil alacağı üzerinden 1/3 oranında taktiri indirim yapıldığı açıklanmasına rağmen alacağın indirim yapılmadan hüküm altına alınması hatalıdır.
4-Davacı hak kazandığı prim ücretleri üzerinden haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek alacak isteminde bulunmuş ve bu iddiasını ispatlamak için de e- posta yazışmaları sunmuştur.
Yargılama sırasında işveren tarafından itiraza uğramayan e-posta içeriğinden davacının priminden 581.00 TL’lik bir kesinti yapıldığı anlaşılmaktadır. Kesintinin haklı bir nedene dayandığı davalı tarafından ispatlanamadığından mahkemece bu kesintinin de hüküm altına alınması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.