YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/6436
KARAR NO : 2014/21892
KARAR TARİHİ : 23.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın temsilci ve yetkilisi bulunduğu … Sigorta Aracılık Ltd. Şti’nin, katılan …’nın acentelik sözleşmesi gereği acentesi olduğu, sözleşmenin 7. maddesinde acente prim tahsiline yetkili olup, yine 8.maddesinde bir hafta içerisinde tahsil ettiği primlerin komisyon ve ilgili vergiler düşüldükten sonra arta kalan kısmının en geç ertesi haftanın son iş gününün bitiminde şirkete ödenmesinin kararlaştırıldığı, ancak sanığın 2007 yılında bu şekilde müşterilerinden 265.524,09 TL tahsil ettiği halde katılan firmaya bu parayı yatırmadığı, bunun üzerine katılan firmanın sanığa noter aracılığıyla ihtarname gönderdiği, ancak borcun ihtarnamenin tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde ödenmesi istenmesine rağmen sanığın ödeme yapmadığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla, hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü birden fazla ihlal ederek, değişik zamanlarda birden fazla kez menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi ve tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.