YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/389
KARAR NO : 2017/1263
KARAR TARİHİ : 20.02.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası nedeni ile sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davacının % 3.1 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin tespitine karar verilmiştir.
Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava; davacının 10.03.2003 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davacının meslekte kazanma gücünü % 3.1 oranında kaybettiğinin tespitine karar verilmiş ise de Kurum kaza nedeniyle davacının maluliyetinin bulunmadığını tespit etmiş, itiraz üzerine SS YSK ‘nın 17.10.2006 tarihli kararı ile davacının maluliyetinin gerekmediği tespit edilmiş yine itiraz üzerine Adli Tıp Kurulu 3. ihtisas Kurulunun 28.05.2014 tarihli raporunda ise davacının % 3.1 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği belirtilmiş olup, raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından giderilmeksizin hüküm kurulması isabetsizdir.
Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 506 sayılı Kanunun 109. maddesinde (5510 sayılı Kanunun “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, Kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu’na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının
gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamlarında belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulu’nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Genel Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.
Yukarıda açıklanan prosedür doğrultusunda inceleme yapılarak, Adli Tıp Genel Kurulu’ndan rapor alınmalı ve bu kaza nedeniyle sigortalının iş göremezlik oranının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.