YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/10897
KARAR NO : 2017/1713
KARAR TARİHİ : 22.03.2017

MAHKEMESİ : … ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı … 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/06/2016 gün ve 2015/580-2016/524 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 05/06/2016 tarihi itibariyle 2.190,00 TL’dir. Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı bankaya 01/11/1999 tarihinde yatırılan 1.524,00 TL mevduat alacağının, 01/11/1999 tarihinden itibaren vade sonuna kadar %82 akdi faiz ve vade sonundan itibaren ise 309 sayılı kanunun 2/2 maddesi gereğince akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın görev yönünden reddi ile … Nöbetçi Tüketici Mahkemesi’nin görevli olduğuna karar verilmiştir. Bu durumda, dava değeri, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.