Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/13806 E. 2017/3379 K. 07.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/13806
KARAR NO : 2017/3379
KARAR TARİHİ : 07.03.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davalılar avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07/03/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına avukat … geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin, 1994 yılı Şubat ayı başından 07.12.2012 tarihine kadar davalılara ait … sayılı minibüste şoför olarak çalıştığını, en son günlük net 80,00 TL ücret aldığını, sadece askere gittiği 1995-1996 yıllarında çalışmadığı bunun haricinde çalışmasının kesintisiz olduğunu, davalı işverenlerin müvekkilinin sigortasını yapmadıklarını ve iş akdini haklı bir neden olmaksızın feshettiklerini, davacının ayda 28 gün çalıştığı, mesai saatlerinin 12.00-24.00/00.30 saatleri arasında olduğunu, genel tatillerde çalıştığını, son 5 senenin yıllık izninin kullandırmadığı ve asgari geçim indirimi alacağının da ödenmediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalılar Vekili Cevabında Özetle:
Davalılar vekili; müvekkillerinin … sayılı minibüs hattının sahibi olduğu, minibüsün sahibinin davacının babası olan … olduğu, davalılar minibüs hattını davacının babasına kiraya verdiği, davalıların kira ilişkisinden başkaca bir ilişkisi bulunmadığı, davalıların davacının işvereni olmadığı, davacının 4857 Sayılı İş Kanununa göre işçi sıfatı bulunmadığı, davacının bir çok resmi evraka işletmeci sıfatı ile imzaladığı, 4857 Sayılı İş Kanunu’nun uygulanması için gerekli olan 3 işçi çalıştırma şartı gerçekleşmediğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
Taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı, uyuşmazlık konusudur.
Davacı, davalılara ait minibüste şoför olarak çalıştığını iddia etmiş; davalılar ise davacı ile aralarında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, minibüs hattının dava dışı ve aynı zamanda davacının babası olan … tarafından işletildiğini ve aralarında bu hususta kira sözleşmesi yapıldığını, davacının asıl işvereninin dava dışı … olduğunu savunmuşlardır.
Mahkemece, kira sözleşmesinin 2 yıl süreli olduğu, minibüs hattının sahibinin davalılar olup, işveren sıfatlarının bu nedenle bulunduğu belirtilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ve özellikle kira sözleşmesi dikkate alındığında, davalıların minibüs plakasını dava dışı …’e kiraya verdikleri ve işletilmesini de tamamen kiralayan …’e bıraktıkları, davalılar ile dava dışı … arasındaki bu hukuki ilişkinin 1990 yılından beri devam edip geldiği tespit edilmiştir.
Tüm bu hususlar dikkate alındığında davacının, dava dışı …’ün davalılardan kiralayarak işlettiği minübüste çalıştığı, davalıların işveren sıfatlarının bulunmadığı anlaşılmakla, davalılar yönünden açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçelerle kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıdan yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, davalılar yararına takdir edilen 1.480,00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.