Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/8553 E. 2017/4117 K. 16.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/8553
KARAR NO : 2017/4117
KARAR TARİHİ : 16.03.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile aylık ücretlerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde çalışırken haklı bir neden olmaksızın işten çıkarıldığını, son maaşının net 1.210,00 TL olduğunu işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, bir kısım aylık ücret alacaklarını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının asgari ücretle çalışıp, işten haklı nedenle çıkarıldığını, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin işvereni şikayet etmesi üzerine işverence davacının işten çıkarıldığı, davacı işçinin işten çıkarılmasından sonra davalı işverenin işe dön ihtarnamesi göndermesinin maddi gerçeğe uymadığı gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebi kabul edilmiş diğer alacaklarının da kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla mesai taraflar arasında ihtilaflıdır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, davacı haftanın 6 günü 08.00-18.00 arasında çalıştığını, haftada en az 3-4 gün 21.00’e kadar, bazen iş yoğun olduğunda 24.00’e ya da sabaha kadar çalıştığını iddia etmiş, davalı ise işyerinde haftanın 5 günü 08.30-19.00 arası çalışıldığını savunmuştur. Bilirkişi tarafından haftalık 21,5 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesaplanmıştır.
Davacı tanığı … tarafından İstanbul Anadolu 7. İş Mahkemesinin 2012/9 E.sayılı doyasında açılan davada fazla mesai ücreti haftalık 13,5 saat üzerinden hesaplanarak hüküm kurulmuş ve karar Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin incelemesinden geçmiştir. Davacının dosyası ile aynı gün Dairemiz incelemesinden geçen ve aynı işyerinde çalışan Muharrem Porsuk tarafından İstanbul Anadolu 22.İş Mahkemesinin 2013/572 E. sayılı dosyasında açılan davada da bilirkişi tarafından fazla mesai ücreti haftalık 13,5 saat üzerinden hesaplanmış ve Dairemizce uygun görülmüştür. Bu nedenle davacının fazla mesai ücreti alacağının haftalık 13,5 saat üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken haftalık 21,5 saat üzerinden hesaplanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.