YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/2624
KARAR NO : 2016/14503
KARAR TARİHİ : 20.09.2016
Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında temizlik işi alımı için ihale yapılmadığını, ancak kendisinin ve diğer işçilerin kesintisiz çalışmaya devam ettiklerini, buna rağmen bu dönemde ödenmesi gereken alacaklarının ödenmediğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı, bu aylarda ihale boşluğu olduğunu, ancak tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalının temyizi üzerine Dairemizin 27.04.2015 tarihli ilamı ile “…davalı Belediye Başkanlığında 2009 yılında Haziran ve Temmuz aylarında yaklaşık 50 günlük ihale boşluğu olduğu, ancak bu dönemde temizlik elemanlarının çalışmaların devam ettiği de tüm dosya kapsamı ve açılan emsal davalardan anlaşılmaktadır. Ayrıca emsal dosyalarda görüldüğü üzere bu dönemde,…. İmar ve İnşaat Sanayi Teknik Hizmetler Ltd. Şti.’den 09.07.2009-20.07.2009 tarihleri arasında geçici temin usulü ile alım yapıldığı ve bazı işçilerin çalışmaların bildirildiği de görülmektedir. Davacının da 12 gün çalışması olduğu kayıtlarla sabit olmasına rağmen bu süre dışlanmadan hesaplama yapılması hatalıdır. Yapılacak iş bu süreyi hizmet süresinden düşüp geri kalan süre için ücret, yol ve yemek ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarını hesaplamaktan ibarettir.
Emsal dosyalardan da anlaşıldığı üzere uyuşmazlık döneminde, haftanın 7 günü 07.00-15.00 saatleri arasında çalıştıktan sonra bundan ayrı ve ek olarak her hafta Çarşamba, Cumartesi ve Pazar günleri de ortalama olarak 19.00-02:00 saatleri arasında çalıştıkları, davacının normal olarak haftalık yasal iş süresi olan 45 saatlik çalışması olan 07.00-15.00 saatleri arasındaki çalışmasından ayrı olarak aynı haftanın 3 günü de 19.00-02.00 saatleri arasında yarım saat ara dinlenmesi düşüldükten sonra ayrıca 3 gün x 6,5 saat = 19,5 saat çalıştığı ve haftada 19,5 saat fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Davacının fazla mesai alacağının da bu şekilde hesaplanması gerekirken olaya uygun olmayan rapora itibarla hüküm kurulması hatalıdır. ” gerekçeleri ile bozulmuştur.
Mahkeme bozma kararına uymuş, ek hesap raporu alınmış ve davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Kural olarak davanın, taraflarınca temyiz konusu yapılmayan hususlar kesinleşir ve temyize getirilmeyen hususlarda karşı taraf yararına usuli kazanılmış hak doğar. Bu ilkenin sonucu olarak, oluşturulacak yeni hükümde usuli kazanılmış hakkı ortadan kaldıracak veya zedeleyecek şekilde hüküm verilemez.
Somut olayda; mahkemece bozma öncesi davanın kısmen kabulü ile 466,20 TL fazla çalışma ücretinin tespit edildiği ancak taleple bağlı kalınarak brüt 150,00 TL’nin hüküm altına alındığı, söz konusu kararın davalı tarafça temyizi üzerine kararın bozulduğu ve mahkemece bozma kararına uyularak yargılamaya devam olunduğu ve 568,18 TL fazla çalışma ücretinin tespit edilerek brüt 150,00 TL fazla çalışma ücretinin hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Mahkemece verilen ilk kararın davalı tarafça temyiz edildiği, fakat davacı tarafça temyiz edilmediği nazara alındığında ilk kararla hüküm altına alınan tutar aşılarak davalı yararına doğan usuli kazanılmış hakkı ortadan kaldıracak şekilde yeniden hüküm kurulması isabetsizdir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.