YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/4153
KARAR NO : 2017/6719
KARAR TARİHİ : 17.04.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalılardan T.C Aile Ve Sosyal Politikalar Bakanlığı …. Müdürlüğü’nün avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Bakanlık vekili, talep edilen yıllık izin ücreti alacağının zamanaşımına uğradığını, Bakanlığın işveren sıfatı bulunmadığını, idarenin asıl işveren değil ihale makamı olduğunu, davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu, iş sözleşmesinin diğer davalı şirket tarafından haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı şirket vekili, idare ile imzalanan sözleşme kapsamında davalı şirketin davacının kayden işvereni olduğunu, alt işveren işçilerinin baştan beri asıl işverenin işçileri olduğunun kabul edilmesi gerektiğini, davalı Bakanlığın aldığı karar gereği … Sitesinin kapatılması nedeni ile davacının işine son vermek zorunda kaldıklarını, dolayısıyla iş akdinin feshinde kendilerine yüklenebilecek herhangi bir sorumluluğun olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu bağlamda, yıllık izin ücreti talebi reddedilmiş, kıdem ve ihbar tazminatı talepleri ise rapor doğrultusunda kısmen kabul edilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığa yargılama giderlerine başvurma harcı katılarak harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının 6. numaralı bendinin tamamen çıkartılarak yerine;
“Davacı tarafından yapılan 0,60 TL dosya maktu gideri, 83,00 TL 10 davetiye posta gideri, 15,40 TL posta gideri, 300,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 399,00 TL yargılama giderinden hüküm altına alınan kısımla orantılı olarak bulunan takdiren 306,72 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak, davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan 545,20 TL harcın davalı … Nakliyat Ltd. Şirketinden alınarak davacıya verilmesine, geri kalan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.