YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3444
KARAR NO : 2017/1263
KARAR TARİHİ : 22.02.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan davada; düzenlenen vergi tekniği raporunda, sanığın düzenlediği faturaları kullanan… Ltd. Şti, … Ltd. Şti, ve…’ya düzenlediği faturaların ve sevk irsaliyelerinin çoğunun sahte olduğunun tespit edildiği, vergilerin ödenmediği, faturaların küçük bir kısmının banka yoluyla ödendiği, diğerlerine ait ödeme belgelerine rastlanılmadığı, maliyet ve satışlar toplamının birbirinden farklı olup sanık tarafından izah edilemediğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi, vergi tekniği ve vergi suçu raporlarında bahsedilen suça konu faturaların, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı, 2005,2006 takvim yılları içerisinde düzenlediği faturalarla uyumlu yeterli mal girişi ile üretiminin bulunup bulunmadığı, iş yeri koşullarının, işçi sayısının,üretime ilişkin makine ve araçlarının, vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, şirketin beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve şirketin faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı ve faturaları kullananlar hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağına geçirilip bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.