Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2016/4964 E. 2017/506 K. 19.01.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4964
KARAR NO : 2017/506
KARAR TARİHİ : 19.01.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK’nın 62, 52, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya kapsamında mevcut Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinin 14/02/1996 tarihli kararında, 1945 doğumlu …’in, 24/01/1995 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı ceza ehliyetinin bulunmayıp, hakkında 765 sayılı TCK’nın 46. maddesinin tatbiki ile şifası tıbben tebeyyün edinceye kadar bir akıl hastanesinde muhafaza ve tedavisinin uygun olduğuna karar verildiğinin, sanığın, 13/12/2006 tarihinde savcı huzurunda verdiği ifadesinde, akıl hastası olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın 21/07/2006 suç tarihi itibariyle cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususu araştırılmaksızın, eksik inceleme ile hüküm tesis edilmesi,
Kabule göre de;
Sanık ile haklarında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıkların, Dilekkaya köyü, Anavarza Antik kentinde bulunan bir kayadaki yarığa ellerindeki murcu 4-5 cm derinliğinde saplamak suretiyle kayada kırık meydana getirdikleri, Dairemizin 03/04/2012 tarihli, 2011/7928 Esas, 2012/9008 Karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda 27/10/2014 tarihinde icra edilen keşif sonrası arkeolog bilirkişi tarafından dosyaya sunulan raporda, kazı yapılan kayanın 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer aldığının, ancak kayanın bizatihi kendisinin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında taşınmaz kültür varlığı niteliğinde olmadığının belirtildiği anlaşılmakla, kayadaki mevcut yarığa, murcun 4-5 cm derinliğinde saplanması şeklindeki eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesi gereğince tesis edilecek temel cezadan, TCK’nın 35. maddesi kapsamında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile “kültür varlığına zarar verme” suçunun oluştuğu kabulü edilerek aynı Kanunun 65/1. maddesi uyarınca hüküm tesis edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.