YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/6672
KARAR NO : 2014/21820
KARAR TARİHİ : 23.12.2014
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Katılanın, sanık …’nın sahibi olduğu, sanık …’in sorumlu müdürü bulunduğu emlak komisyonu bürosuna müracaat ederek gayrimenkul almak için aracılık istediği, sanık …’ın kendisine gösterdiği iki adet daireyi satın almak üzere anlaştığı, bu anlaşma gereği müteahhite verilmek üzere peyderpey kendi beyanına göre 42,000 TL, sanıkların beyanına göre 25-30.000 TL para ödediği, bu paraların sanıklarca müteahhitte ödendiğini zannettiği, daha sonra müteahhitin kendisine para iletilmediğini beyan etmesi ve bu beyanın doğru olduğunun açığa çıkması üzerine katılanın müteahhite yeniden ödeme yaparak gayrimenkulleri tapudan devir aldığı, katılanın ödediğini beyan ettiği ancak müteahitte verilmeyen para için ise sanık …’dan 42,000-TL senet aldığı, bu senedin bedeli olan borcun 4,000 TL sini müştekiye ödedikten sonra sanık …’nın ortadan kaybolduğu iddia edilen olayda;
1- Sanık … hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığın, emlak komisyoncusu olarak mütahhite verilmek üzere teslim edilen parayı vermemesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.