YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15992
KARAR NO : 2017/645
KARAR TARİHİ : 01.02.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura ve eksik incelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Olay tarihinde sanıkların kurucu ortağı ve yetkilisi oldukları şirkette işçi olarak çalışan …’ın, daha önce onarımı yapılan çatının yağış nedeniyle içeri su sızdırdığını görerek görev alanında bulunmadığı halde sanıkların bilgisi dahilinde çatıya çıkarak tamirat yaptığı sırada, çatıdan düşerek yaşamı yitirdiği olayda, dosya kapsamına göre sanıkların herhangi bir suçtan sabıkalarının bulunmadığı, dosyaya yansıyan olumsuz kişilik özelliklerinin bulunmadığı, iş kazası niteliğindeki olayın meydana geliş şekli ve özellikleriyle sanıkların sosyal ve ekonomik durumlarının, paraya çevirme hususunda yapılacak değerlendirmede olumsuz bir özellik taşımadığının anlaşılması karşısında, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2-Taksirli suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı hususu dikkate alınarak, yargılama giderinin sanıklardan neden oldukları oranda tahsiline karar verilmesi yerine müştereken yarı yarıya sorumlu tutulmaları ve yine katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin eşit oranda tahsiline karar verilmesi gerekirken, müştereken eşit oranda tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.