YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/24190
KARAR NO : 2016/20523
KARAR TARİHİ : 06.12.2016

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı vekili, davacının iş akdinin işverence feshinin haklı ve geçerli nedene dayanmadığını iddia ederek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesi ile 4857 sayılı İş Kanununun 21. maddesinde belirtilen haklara hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının iş akdinin feshinin geçerli nedene dayandığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece davalı işverenin Adana 9. Noterliğinin 20/01/2015 tarihli ve 01380 yevmiye nolu ihtarnamesi ile davacının sözleşmesinin yenileneceğini, brüt ücretinin 1.321,65 TL ve günlük 13,00 TL yemek parası olacak şekilde yeni bir sözleşme imzalanmasını istediği, yeni sözleşmedeki işverence belirtilen ücretin dosyada davacının maaş bordrolarında bulunan ücrete göre daha düşük bir ücret olarak belirlendiği ve bu düşük ücret üzerinden davacının sözleşme yapmaya davet edildiği, davacının bu davete uymaması nedeni ile Adana 9. Noterliğinin 28/01/2015 tarihli ve 02065 yevmiye nolu ihtarnamesi ile de yeni sözleşmenin davacı tarafından imzalanmaması nedeni ile davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanunun 18.maddesi gereğince feshedildiği, ücret düşüşünü içeren sözleşmenin işçi tarafından imzalanmamasının işverene geçerli bir fesih hakkı tanımadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine karar verilmiş, işe başlatılmama tazminatı davacı işçinin 5 aylık ücreti tutarında belirlenmiştir.
4857 sayılı İş Kanununun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. (6356 sayılı Yasa 25) maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Anılan maddeye göre feshin sendikal nedene dayanması halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4 aylık, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5 aylık, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır.

Dosya içeriğine göre Mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalının bu yöne dair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak davacı işçinin davalıya ait işyerinde 04/07/2010 tarihinden itibaren çalıştığı ve kıdeminin 5 yılın altında olduğu anlaşıldığından, kıdemine ve fesih nedenine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının 5 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Davalı temyizi bu nedenle yerinde olup tazminatın davacının 4 aylık ücreti tutarında belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.
4857 sayılı Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
1-Mahkemenin 03/02/2016 tarih ve 2015/107 Esas 2016/82 Karar sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,
3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,
4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,
5-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 27,70 TL harcın tenzili ile bakiye 1,50 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazine’ye gelir kaydına ,
6-Davacının yapmış olduğu 98,00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,
9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.