Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2016/12514 E. 2017/2150 K. 22.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/12514
KARAR NO : 2017/2150
KARAR TARİHİ : 22.03.2017

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.11.2016 gün ve 94660652-105-07-10480-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.11.2016 gün ve 2016/389016 KYB. sayılı ihbarnamesi ile;
Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık …’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204/1. ve 43/1. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/02/2015 tarihli ve 2010/140 esas, 2015/20 sayılı kararının “01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesinin 2. fıkrasında “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” 3. fıkrasında ise “hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhâl uygulanır.” şeklinde infaz rejimi ile ilgili düzenlemelere yer verilmesi karşısında, sanık hakkında tekerrüre esas sabıkası olduğu gerekçesiyle, suç tarihinde yürürlükte olmayan, infaz rejimi ile ilgili bulunan ve sanık aleyhine hüküm doğuracak surette, hakkında hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,
Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
İncelenen dosya içeriğine göre; ihbarnamedeki kanun yararına bozma isteği yerinde görüldüğünden, Antalya 3.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 04.02.2005 tarih 2010/140 esas, 2015/20 karar sayılı mahkumiyet hükmünün BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4.fıkrasının (d) bendine göre karar verilmesi olanaklı olduğundan hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün çıkarılmasına, diğer bölümleri aynen korunarak hükmün bu şekilde infaz edilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.