YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/808
KARAR NO : 2017/1796
KARAR TARİHİ : 13.03.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜM : Beraat
Kocasinan Vergi Dairesinin mükellefi olan sanığın gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2005 takvim yılında sahte faturalar düzenlediğinin iddia olunması, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek kendisinin sahte fatura düzenlemediği, 2005 yılının mart ayından eylül ayına kadar cezaevinde bulunduğu, hiç bir zaman vergi mükellefi olmadığı, 2005 yılında kimliğini kaybettiğini 2012 yılına kadar yeni kimlik çıkartmadığı, şirket ile bir ilgisinin olmadığını savunması, davanın dayanağını oluşturan 20.10.2010 tarih ve VDENR-2010-2241/16 sayılı vergi suçu ve 20.10.2010 tarih ve VDENR-2010-2241/15 sayılı vergi tekniği raporlarında sanığın işyeri ve ikametgah adresinde bulunamadığı, herhangi bir çalışanın bulunmadığı, adına tahakkuk etmiş hiçbir vergiyi ödememiş olması, Ba/Bs sorgulamaları ile tespit edilen satış tutarlarının mükellefin ilgili dönem Gelir ve KDV beyanlarına yansımamış olması, beyannamelerin gerçeği yansıtmadığı belirtilmiş ise de, 213 sayılı VUK’nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere anılan suçun oluşabilmesi için düzenlenen sahte faturaların yasada öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerektiği, aksi takdirde ilgili kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı, vergi tekniği raporunda 2005 takvim yılında düzenlenen faturalardan somut olarak bahsedilmemesi ve sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu cihetle, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, faturaların asılları ve onaylı suretleri araştırılıp getirtilerek yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, faturaları kullananlar belirlenip sanıktan alınıp alınmadığı hususunda ifadelerine başvurulması, yine faturalardaki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı hususunda imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.