YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/4594
KARAR NO : 2018/10428
KARAR TARİHİ : 16.10.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Dairemizin 16.10.2017 tarih, 2017/2248 Esas, 2017/8113 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında Trabzon 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/86 Esas, 2013/661 Karar sayılı dava dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 10.12.2013 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasına neden olan Erzincan 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/194 Esas, 2014/367 Karar sayılı kararına konu suç tarihinin ise söz edilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihinden önce ve 22.12.2012 tarihli olduğunun anlaşılması karşısında, CMK’nun 231/11. maddesine aykırı olarak hükmün açıklanmasına karar verilmesinin kanuna aykırı olduğunun belirtilmesine ve Mahkemece 15.03.2018 tarihli celsede Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine karşın, yargılamaya devamla sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi,
Kabule göre ise;
Sanık hakkındaki güvenlik tedbiri olarak spor müsabakalarını seyirden yasaklanma kararının bir sonucu olarak 6222 sayılı Kanun’un 18/10. maddesinde yazılı bulunan hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.