Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2019/4127 E. 2019/15087 K. 08.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4127
KARAR NO : 2019/15087
KARAR TARİHİ : 08.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığa 02/02/2015 tarihinde tebliğinden sonra sanığın öğrenme üzerine verdiği 08/04/2015 tarihi eski hale getirme ve temyiz talepli dilekçesinin 5271 sayılı CMK’nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olup bu konuda mahkemece verilen 13.04.2015 ve 21.05.2015 tarihli ek kararların hukuki geçerlilikten yoksun olduğu belirlenerek ve ek kararlar kaldırılarak, sanığın yokluğunda verilen 09/01/2015 tarihli mahkumiyet hükmünün, sanığın en son verdiği adreste kardeşine 02.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın bu tarihte Adana E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu bu nedenle, yapılan tebliğin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; eski hale getirme isteminin kabulü ile yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz ve 08/04/2015 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında daha ağır cezayı içeren Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20/01/2011 tarih ve 2009/609 Esas – 2011/62 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 10/03/2010 karar tarihli, 2009/788 Esas, 2010/271 Karar sayılı kararındaki konut dokunulmazlığını bozma suçundan 7300 TL adli para cezasının mükerrerliğe esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine, ”Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20/01/2011 tarih ve 2009/609 Esas – 2011/62 sayılı kararı ile sanığa hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrer olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/03/2010 tarih ve 2009/788 Esas – 2010/271 sayılı kararına konut konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen 7300 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmesi’’ suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.