YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11385
KARAR NO : 2019/35377
KARAR TARİHİ : 07.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Müşteki Gümrük İdaresi’nin 09/11/2012 tarih 2012-772 Karar sayılı kararı ile temyiz talebinden vazgeçtiği gözetilerek yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK’nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, şikayetçi TAPDK’nun suçtan zarar görme olasılığına göre kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu kabul edilerek şikayetçi vekilinin ve sanığın temyizine yönelik yapılan incelemede;
1.Suç tarihi itibarıyla suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı olan TAPDK duruşmadan haberdar edilip usulünce katılma hakkı sağlandıktan sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi;
2.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel hali olmayan sanığın talimat mahkemesince alınan savunmasında, kamu zararının bildirilmesiyle ekonomik durumunun uygun olması halinde ödemek istediğini beyan etmesi karşısında, Gümrük idaresince düzenlenen ve soruşturma aşamasında dosya arasına giren KEMT varakasında tespit edilen 16.738,00 TL’den ibaret gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamının kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararı miktarından haberdar olmayan sanık hakkında zarar giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3.Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi’nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,
4.Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilen bentte uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 54/4. fıkrası yerine TCK’nun 54. maddesi yazılması ile yetinilmesi;
5.24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, katılan TAPDK vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.