YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/5158
KARAR NO : 2019/10013
KARAR TARİHİ : 07.11.2019

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Gaipliğe Karar Verilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozulması istenilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı …’in, kardeşi …’in gaipliğine karar verilmesine ilişkin talebi hakkında … Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen ve Yargıtayca incelenmeksizin kesinleşen 20.10.2017 tarihli ve 2017/8 Esas 2017/28 Karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle, Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.09.2019 tarihli ve 2019/85598 sayılı yazısı ile kanun yararına bozulması istenilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 32. maddesine dayalı olarak gaiplik kararı verilmesi talebine ilişkindir.
4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 32/1. maddesinde; ”Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.” hükmü ile aynı Kanun’un 35/2. maddesinde, ”Gaiplik kararı ölüm tehlikesinin gerçekleştiği veya son haberin alındığı günden başlayarak hüküm doğurur” hükmü yer almaktadır.
Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; gaipliğine karar verilen …’in 2005 yılından beri kayıp olduğu, dağda geçirdiği kaza sonucu öldüğüne dair haber aldıkları iddia edilmiş, Mahkemece toplanan delillere göre …’den 2005 yılından beri haber alınamadığı tespit edilmiş ise de bu kişinin ölümü hakkında kuvvetli olasılığın varlığı kanıtlanmamıştır.
Mahkemece Türk Medenî Kanunu’nun 32. maddesinde öngörülen “ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa” koşulu dikkate alınmaksızın adı geçenin gaipliğine ilişkin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
Davanın yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı reddine karar verilmesi yerine kabulü usul ve kanuna aykırıdır.
SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HMK’nin 363. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA, gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 07.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.