YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/17243
KARAR NO : 2019/16102
KARAR TARİHİ : 17.10.2019

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Sanık … hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararına ve sanık … hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan … vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet ve hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin temyiz incelemesine gelince,
a-Sanık … hakkında hangi sözlerin tehdit olarak kabul edilip hükme esas alındığı açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,
b-Sanık … müdafiinin 30.10.2013 tarihli duruşmada müvekilli hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebinde bulunduğu anlaşıldığından, mahkemece gerekçesiz olarak CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
c-Kabule göre de;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan … vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.