YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/34288
KARAR NO : 2019/21047
KARAR TARİHİ : 27.11.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının müvekkilinin davalı … Gıda San. Tic. Ltd. Şti.’nde 27/04/2006 tarihinde şoför olarak işe başladığını ve işten çıkarıldığı 30/09/2010 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, çalıştığı süresi boyunca tüm resmi ve dini bayramlarda, hafta sonu cumartesi günü de dahil olmak üzere haftanın altı günü 08.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını, müvekkilin 915 TL maaş almaktayken iş akdi davalı şirket tarafından feshedildiğini, ayrıca iş akdinin feshi için hiçbir ihbar yapılmadığı gibi herhangi bir süre de tanınmadığını, bu sebeple müvekkilin ihbar tazminatı alacağı da bulunduğunu, yine müvekkiline yıllık izni kullandırılmadığı gibi izin ücreti de ödenmediğini, hafta sonu resmi ve dini bayram günleri de dahil çalıştığı halde bu emeklerine karşılık hiçbir ücret ödenmediğini, yine mesai saatine bağlı kalmaksızın devamı olarak mesai yapmasına rağmen hiçbir mesai ücreti ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı şirket iflas idare memuru vekili; davalı şirketin 15/07/2014 tarihinde iflasına karar verildiğini, davacının 04/06/2014 tarihinde yani iflas kararından önce açtığı bu davanın yasa gereği masa kayıt kabulüne dönüşen bir dava haline geldiğini, iflas kararı ve İİK 94 gereğince iş bu davanın 2. alacaklılar toplantısının yapılmasından 10 gün sonrasına kadar durdurulmasının gerektiğini, dava konusu alacakların belirlenebilir sayılması nedeni ile hukuki yarar yokluğundan davanın reddini talep ettiklerini, davacının ücretinin resmi kayıtlarda belirtildiği gibi olduğunu, hizmet süresinin resmi kayıtlarda belirtildiği şekilde olduğunu, dini, milli bayram günleri, genel tatil günleri, yıllık izin ücreti fazla mesai ücretinin olmadığını, davacının iş akdinin iflas nedeni ile kendinin bozmuş olması itibariyle kıdem ve özellikle ihbar tazminatı şartlarının oluşmadığını, tüm hak ve alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirket iflas idaresi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dava dilekçesi ile ayrım yapmaksızın hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacakları için 50 TL talep etmiş, yargılamanın sonuna kadar da ayrıştırma yapmamış, Mahkemece de bu yolda bir işlem yapılmamıştır. Davacı hafta tatillerinde çalıştığı iddiasını ispat edememiştir. Ulusal bayram genel tatil alacağı talebi bakımından ise dava dilekçesinde istediği miktar dışındaki alacak zamanaşımına uğramıştır. Davacı, dava dilekçesinde ve yargılama esnasında ayrıştırma yapmadığından gelinen aşamada söz konusu 50 TL’nin 25 TL’sinin hafta tatili, 25 TL’sinin ulusal bayram genel tatil alacak talebi olarak kabul edilmelidir.
Sonuç itibariyle mahkemece 25 TL hafta tatili alacak talebinin reddine, ulusal bayram genel tatil alacak talebinin ise dava dilekçesindeki 25 TL üzerinden davalı yararına oluşan %30 takdiri indirim yapılarak kabulüne karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.