YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/13336
KARAR NO : 2019/21240
KARAR TARİHİ : 28.11.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalının işyerinde 08.05.2008- 18.09.2013 tarihleri arasında çalıştığını, ulusal bayram genel tatil günleri de dahil olmak üzere, haftanın 7 günü tır şoförü olarak çalıştığını, çalıştığı sürece hiç yıllık izin kullanmadığını, maaşlarının eksik ödendiğini, iş akdini yasal işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının 08.05.2008 tarihinden itibaren yurt içi tır şoförü olarak çalıştığını, davacının işçilik alacaklarının eksiksiz ve tam olarak ödendiği hususunun, ihtirazı kayıtsız olarak imzalanmış ücret bordroları ile sabit olduğunu, bu nedenle davacının iş akdini feshetmesi için haklı sebebin doğmadığını, gidilen mesafeye göre ödenen harcırah tutarının 30,00-35,00 TL olduğunu, iddia edilen çalışma saat ve günlerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, yasal mevzuat gereği günlük araç kullanma limitinin belirlendiğini, talep edilen fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacağının zamanaşımına uğradığını, ücretli yıllık izin haklarını kullandığını,bakiye 12,5 günlük yıllık izin ücreti ile 2013 Ekim maaşının ödendiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının iş akdini, yasal işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini iddia ettiği, iş akdinin tazminata hak kazanmayacak şekilde feshedildiğinin ispatı davalı işveren üzerindedir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-e bendi işveren tarafından işçinin ücretinin kanun hükümleri veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilmemesi veya ödenmemesini, işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle derhal fesih hali olarak düzenlendiği, hükmü gereği davacının ücretlerin ödenmediği için İş Kanunu’nun 24/II-e maddesi gereği iş akdini haklı nedenle feshettiği anlaşılmakla, kıdem tazminatına hak kazandığı , davacı fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, ücret ve ücret farkı, asgari geçim indirimi, alacaklarının tahsilini talep ettiği, dosya kapsamı incelendiğinde davacının işçi alacaklarından, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının olduğu, Mahkeme tarafından resen seçilen bilirkişi tarafından düzenlenen 09/03/2015 tarihli gerekçe ve ulaşılan sonuç bakımından itibar olunan bilirkişi raporu ve 19/10/2015 tarihli ek raporu incelendiğinde; “08/05/2008-06/09/2013 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalışan davacının işçi alacakları ve tazminatlarından kıdem tazminatı ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının olduğu” sabit görüldüğü, hayatın olağan akışı,işçi alacaklarının uzun bir süre için hesaplanması, miktarı dikkate alınarak bilirkişi tarafından tespit olunan alacak miktarlarında takdiren ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı için %25 hakkaniyet indiriminin yapılmasının uygun olduğu, bu nedenlerle, davacı tarafından davalı aleyhine açılan işçi alacağı ve tazminat davasının kısmen kabulü ile kısmen reddine, karar verilmesinin gerekeceğinin kanaatine ulaşılarak hüküm kurulduğu gerekçesi ile kıdem tazminatı ve ulusal bayram genel tatil ücreti haricindeki taleplerin reddine karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut uyuşmazlıkta, yıllık izin ücreti bakımından;
Bilirkişi raporunda sabit ücrete harcırah ilave edilerek yani doğru şekilde tespit edilen ücret üzerinden hesaplanan yıllık izin ücretinden ödenen miktar düşülünce bakiye 103 TL yıllık izin ücreti hesaplanmıştır. Mahkeme tarafından yıllık izin ücreti alacağının reddedilmesi ve gerekçesinin de belirtilmemesi hatalıdır.
Mahkeme tarafından yıllık izin ücreti bilirkişi raporunda hesaplanan miktar üzerinden hüküm altına alınmalıdır.
3-Ulusal bayram genel tatil ücreti hesabına esas ücret bakımından;
Kök raporda bu alacak kalemi sabit ücret üzerinden, ek raporda ise sabit ücrete harcırah ilave edilerek bulunan ücret üzerinden hesaplanmıştır.
Mahkeme tarafından brüt 500 TL ulusal bayram genel tatil ücretine hükmedilmekle birlikte ulusal bayram genel tatil ücretinde toplam alacak miktarının ne kadar kabul edildiği, bir diğer deyişle hangi bilirkişi raporuna itibar edildiği anlaşılamamaktadır.
Bu durum, “Her kısmi eda hükmünün aynı zamanda bir tespit de içermesi gerektiği” kuralına aykırıdır.
Mahkeme tarafından yapılacak iş, ulusal bayram genel tatil ücretinin asgari ücrete sefer primi/ harcırah eklenmek süreti ile bulunan aylık ücret üzerinden ulusal bayram genel tatil ücreti miktarını tespit edip eldeki hükümde uygulanan oranda takdiri indirim yaparak davacının neticeten hak kazandığı miktarı bu şekilde tespit ettikten sonra taleple bağlı kalarak karar vermektir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 28/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.