Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2015/25127 E. 2019/36378 K. 30.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/25127
KARAR NO : 2019/36378
KARAR TARİHİ : 30.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Gümrük İdaresi vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi’nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi temsilcisinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II) O yer Cumhuriyet Savcısının temyizine yönelik yapılan incelemede ise;
İddianamenin kanuna ve usülüne uygun olarak sanığa tebliğ edilmesi, duruşmada atılı suçun anlatılması ve sanığın bu suçla ilgili savunmasını yapması, sanığın aksi bir itirazının olmaması karşısında bu yöndeki tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
2. Sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesi üzerine TCK’nun 51/7-8 fıkralarının ihtaratına karar verildiği halde uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sanıklar hakkında verilen ve ertelenen hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK’nun 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi altsoyu bakımından uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4. maddesinden müsaderesi yerine TCK’nun 54/1. maddesinden müsaderesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca,
1. Takdiri indirim maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasında, “62.” ibaresinin çıkartılarak yerine “62/1.” ibaresinin eklenmesi,
2. Hükmün erteleme ihtarının bulunuğu bendinin başına ”TCK’nun 51/7-8. madde ve fıkraları uyarınca” ibaresinin eklenmesi,
3. Hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
4. Hükmün müsadereye ilişkin bendinden “TCK 54.” ibaresinin çıkartılarak yerine “5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4.” ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.